ครูบ้านนอกสัญจร 

“อาสา อาเซียน” ครั้งที่ 19 

ณ โรงเรียนน้ำยู้ บ้านดอกทอง เมืองเมิง แขวงบ่อแก้ว สปป. ลาว






 แม้การเดินทางจะเป็นอุปสรรค แม้เส้นทางจะแสนไกล

แต่ครูอาสาพร้อมใจกันเดินทางมุ่งหน้าสู่

โรงเรียนน้ำยู้ บ้านดอกทอง  เมืองเมิง  ประเทศลาว


 

 

ดินแดนที่ยังคงรอความหวังจากผู้ให้โอกาศ แสงไฟเหล่านี้จะสว่างไสวได้ 

หากมีผู้หยิบยื่นโอกาศมาให้พวกเขา

 

ครั้งแรกของการเดินทางสู่ประเทศลาว 

เช้าวันแรกของการเจอกันของครูอาสาและเตรียมตัวออกเดินทางไปประเทศเพื่อนบ้าน 

เมื่อเดินทางเข้าสู่ประเทศลาวโดยเรือข้ามฟาก และเดินทางต่อด้วยรถสองแถว


 
  

การเดินทางจะต้องผ่านภูเขาสูง  อีกทั้งเส้นทางอาจจะไม่สะดวกสบายแต่พวกเราก็สนุกสนาน

และมีความสุข  การต้อนรับเป็นอย่างดีของผู้อำนวยการและเด็กๆ 

สร้างความประทับใจแก่ผู้มาเยือน

  และครูอาสาก็ไม่ลืมที่จะมีของติดไม้ติดมือไปฝาก

   เมื่อมาถึงที่โรงเรียน  รอยยิ้มเล็กๆ ของเด็กๆ 

ทำให้หายเหนื่อยจากการเดินทางได้เลยทีเดียว ^^

 

     

ความสะดวกของการใช้น้ำในการอุปโภค บริโภค เป็นปัญหาที่เราต้องร่วมมือกันแก้ปัญหา

 
 

 

จะมีอะไรสุขใจเท่ากับการต้อนรับครูอาสาผู้ร่วมอุดมการณ์ 

สร้างฝัน ปันรัก แก่น้องๆ เมื่อพร้อมทั้งกายและใจ เราจะสร้างฝันนั้นพร้อมๆ กัน

 

เด็กๆ ต่างออกมารอรับครูอาสา  สุขใจกับสิ่งที่ได้เจอ

 ทุกคนมีน้ำใจช่วยเหลือและต้อนรับเหล่าครูอาสาเป็นอย่างดี 

   

ในยามค่ำคืนเราได้ทำกิจกรรมรอบกองไฟ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

ที่เปี่ยมล้นจนทุกคนไม่อาจลืมได้




กิจกรรมนี้ทำให้เกิดความสามัคคีของครูอาสาและเด็กๆ 



อีกทั้งเกมส์สันทนาการที่เล่นกันอย่างสนุกสนาน จนลืมอายุกันเลย ^^

 



 

วันที่สอง

 

            การเรียนการสอนเป็นไปได้ด้วยดี  ต่างชาติ ต่างภาษา ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อครูแม้แต่นิดเดียว 




เป็นอีกคืนที่มีกิจกรรมรอบกองไฟเพื่อสานสัมพันธ์ครูอาสาและเด็กๆ

กิจกรรมนี้ทำให้เกิดความสามัคคีกันในค่ายมากขึ้น



 

 

วันที่สาม 

การเรียนนอกห้องเรียนเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กๆ มีความสุขและได้เรียนรู้วิธีการใช้ชีวิต  

การเรียนการสอนในวันนี้ได้เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่น การป้องกันการค้ามนุษย์ 

การป้องกันยาเสพติดและดนตรีชนเผ่า

 


 

ซึ่งก็ได้ถือว่าเป็นการเรียนรูปแบบใหม่ เมื่อเดินไปยังกลุ่มต่างๆ

 จะเห็นรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ที่ทั้งครูอาสาและเด็ก มอบให้แก่กัน

การใช้สื่อในการสอนจึงเป็นที่สนใจของเด็กเป็นอย่างดี 

 

 

พิธีบายศรีสู่ขวัญและการรำวงของประเทศลาว

จะมีอะไรสนุกสนานไปกว่าการได้ดูการแสดงละคร การรำวงของหนุ่มสาว

การร้องรำทำเพลง  จนลืมไปว่า พรุ่งนี้เช้าต้องออกเดินทาง ร่ำลากันอีกครั้ง 

คิดแล้วใจหายว่ามั๊ย ??

 

 

ในท้ายที่สุด ไม่มีใครสามารถจะหยุดเวลาได้

ทุกคนต่างมีภาระหน้าที่ที่ต้องทำและดำเนินชีวิตกันต่อไป


เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากกัน.... 

แม้จะเป็นช่วงเวลาแค่สั้นๆ อาจจะไม่ใช่แรมเดือนหรือแรมปี

แต่เราก็สามารถเรียนรู้ความรัก ความหวังดีที่มอบให้โดยไม่หวังการตอบแทน

อย่างน้อยที่สุดก็สามารถทำให้มิตรภาพดีๆ ความห่วงใย

สิ่งๆ นี้ทำให้อิ๋วรู้ว่า...เป็นสิ่งๆ หนึ่งที่หาซื้อไม่ได้จากที่ไหนจริงๆ

 



ขอบคุณ


ขอบคุณครูอาสา ที่ร่วมสานฝัน

ขอบคุณโรงเรียนบ้านน้ำยู้

ขอบคุณทุกๆ รอยยิ้ม

ขอบคุณพ่อครัวที่ปรุงอาหารมื้ออร่อยๆๆ เพื่อน้องๆ และครูอาสา ทุกคน

และขอบคุณมิตรภาพดีๆ ที่หาซื้อไม่ได้จากที่ไหน

 


 

...อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะ... 

 

 

 

,, ไซอิ๋ว ,,

 

 

 



 
blog comments powered by Disqus