ครูบ้านนอก 124 รวมครูอาสา สู่บ้านห้วยนากาด  ปีใหม่ไข่แดง

 

                รวมพลครูอาสาสะพายเป้จากต่างถิ่น ต่างคนต่างเดินทางด้วยมุ่งหวังการเป็นครูอาสา จุดหมายแรกของกระเป๋าเป้ทีจะมารวมกันคือ ขนส่งเชียงราย สะพายเป้มาไกลต่างคนมาจากหลากหลายจังหวัด ด้วยมุ่งหวังเดียวคือ การเข้าสู่ครูบ้านนอก  ระยะทางต่างคนที่เดินทางมาไกลความอ่อนล้าแต่ต่างคนก็ยังมี ขุมพลังและกำลังใจที่จะสู่ต่อ จากขนส่ง ไปสู่การสักการะพระยาเม็งราย เพื่อเป็นศิริมงคลต่อชีวิตและการเดินทางที่ราบรื่น เมื่อทำกิจอันเป็นศิริมลคลเรียบร้อยต่อจากนั้นคือ การเดินทางสู่มูลนิธิกระจกเงา

 

 

          ระยะทางต่างคนที่เดินทางมาไกลความอ่อนล้าแต่ต่างคนก็ยังมี ขุมพลังและกำลังใจที่จะสู่ต่อ จากขนส่ง ไปสู่การสักการะพระยาเม็งราย เพื่อเป็นศิริมงคลต่อชีวิตและการเดินทางที่ราบรื่น เมื่อทำกิจอันเป็นศิริมลคลเรียบร้อยต่อจากนั้นคือ การเดินทางสู่มูลนิธิกระจกเงา ครูบ้านนอกทั้งหมดช่วยกันจัดวางสัมภาระจากนั้นเป็นการลงทะเบียนที่แสนจะวุ่นวาย บางท่านก็ต้องการทำกิจส่วนตัว บางท่านก็ยังมึนๆเมาๆกับการเดินทาง แต่ก็ยังร่าเริงได้อยู่

          จากนั้นก็ไปรับฟังแผนการบรรยายจาก ครูจะเด็ด ในการแนะนำกิจกรรม ความเป็นมาของมูลนิธิ ต่อด้วยการละลายพฤติกรรมกิจกรรมแรกที่พิสูจย์ถึงความบ้าระห่ำส่วนบุคคลของครูบ้านนอกแต่ละท่าน ที่มากระโดดม้วนตัวม้วนหน้าม้วนหลังสลับย้อนวัย ประมาณว่ายังมีไฟอยู่ในตัวแทบทุกคน ต่อด้วยการรับประทานอาหารเที่ยงแล้วออกเดินทาง

 

          การเดินทางเป็นครูบ้านนอก แน่นอนว่าจะต้องไม่ธรรมดาทั่วไป รถที่เราจะเดินทางนั่นคือ รถระดับVIP ใช่ว่าเกิดมาแล้วทุกคนจะได้นั่ง ต้องเป็นครูบ้านนอกเท่านั้น รถที่ว่าคือ กระบะ 6 ล้อ เปิดประทุน ลมโกรกเย็นสบาย (แต่เผอิญว่าเป็นหน้าร้อนก็เท่านั้นเอง) การเดินทางจะนั่งบ้างยืนบ้าน ฟรีสไตล์ แล้วแต่ความถนัด จุดเริ่มต้นสานสัมพันธ์ระหว่างครูบ้านนอกในการแลกเปลี่ยนพูดคุยจึงเริ่มขึ้น โดยเฉพาะช่วงตอนหลังของรถที่มีครูบ้านนอกตัวจี๊ด คือ ครูเจี๊ยบ ครูเบิร์ท ครูพี่พล และมากมาย ที่เรียกเสียงหัวเราะให้ทุกคนได้อย่างเป็นธรรมชาติ

          ทั้งยืนทั้งนั่งกันเกือบ 3 ชั่วโมงเข้าสู่ ต.วาวี และสิ่งสำคัญที่น่าประทับใจคือ การเดินเท้าเข้าหมู่บ้านห้วยนากาดซึ่งระยะทางแสนไกล นับ3 กิโลเมตร ที่ทำเอาครูบ้านนอกบางคนต้องนั่งพักเหนือยพึ่งยาดมกันเลยทีเดียว อาจเรียกได้ว่า หากจะเป็นครูบ้านนอกก็ต้องอดทน ! เมื่อถึงบ้านห้วยนากาด สิ่งที่ครูบ้านนอกทุกคนดีใจที่สุดคือ ร้านขายของชำสามมุมเมือง ที่มีสามร้าน เป็นเซ่เว่นประจำหมู่บ้านไปแล้ว  

                ทั้งยืนทั้งนั่งกันเกือบ 3 ชั่วโมงเข้าสู่ ต.วาวี และสิ่งสำคัญที่น่าประทับใจคือ การเดินเท้าเข้าหมู่บ้านห้วยนากาดซึ่งระยะทางแสนไกล นับ3 กิโลเมตร ที่ทำเอาครูบ้านนอกบางคนต้องนั่งพักเหนือยพึ่งยาดมกันเลยทีเดียว อาจเรียกได้ว่า หากจะเป็นครูบ้านนอกก็ต้องอดทน ! เมื่อถึงบ้านห้วยนากาด สิ่งที่ครูบ้านนอกทุกคนดีใจที่สุดคือ ร้านขายของชำสามมุมเมือง ที่มีสามร้าน เป็นเซ่เว่นประจำหมู่บ้านไปแล้ว  และที่สำคัญเป็นที่พึ่งหลักของครูบ้านนอกในทริปนี้อีกด้วย ฮี่ๆๆ   เมื่อเดินทางมาถึงครูบ้านนอกต้องจับคู่แยกไปนอนกับบ้านใดบ้านหนึ่งในหมู่บ้านห้วยนากาด ความรู้สึกประหนึ่งรายการเรียลลิตี้ ในทีวี เพราะเราจะแจกอาหารให้ครูบ้านนอกเป็นสเบียงเพื่อนำไปปรุง และจัดการรับประทานกันเอง งานนี้ หลายคนถึงกับปาดเหงื่อเลยทีเดียว เห้อ!จากนั้นแยกกันไปพักผ่อน นัดเวลารอบกองไฟเพื่อสานสัมพันธ์ จุดๆนี้ทำให้ใครหลายคนรู้จักเพลงฮิปโป ที่ฮอตฮิตติดชาร์ตประจำค่ายเป็นที่เรียบร้อย ค่ำคืนนี้การนอนหลับของครูบ้านนอกเป็นไปอย่างราบรื่นเนื่องจากกรำศึกหนักกันมาทั้งวัน

   

                ทริปครูบ้านนอกที่น่าประทับใจคือการได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชุมชนอาข่า ได้อยู่ร่วมกันกับครอบครัวชาวบ้าน และได้ประสบการณ์จริงที่น่าประทับใจ ในหมู่บ้านห้วยนากาด พลังงานไฟฟ้าจะมีบทบาทสำคัญมากในเวลากลางคืน โดยในหมู่บ้านจะใช้ไฟฟ้าพลังงานน้ำซึ่งวันที่สอง กลุ่มครูบ้านนอกได้เข้าไปศึกษาการใช้ไฟฟ้าพลังงานน้ำ โดยเดินเท้าขึ้นเขาไปดูแหล่งน้ำและ จุดปั่นไฟ ได้ทราบซึ่งถึงเส้นทางอันยากลำบากระหว่างทาง ในการขึ้นไปบนต้นน้ำ และได้พักผ่อนทานอาหารกับบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเองในธรรมชาติรอบข้างที่สดชื่นและหาจากในเมืองไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีประเพณีการต้มไข่แดงซึ่งเป็นประเพณีต้อนรับปีใหม่ของคนอาข่า โดยการทำไข่ให้เป็นสีแดงด้วยการต้มกับว่านสมุนไพร ซึ่งต้องใช่เทคนิคมากมายที่ละเอียดอ่อน ทั้งการตำให้ละเอียดที่สุดเพื่อให้ได้สีตามธรรมชาติที่ชัดเจน และเป็นสิ่งที่เป็นมงคลเมื่อนำมาใส่ไว้ใน ก๋วย ซี่งเป็นพาชนะ สำหรับใส่ไข่ โดยสารกับไม้ไผ่ที่นำมาเหลาบางๆ และห้อยคอไว้เพื่อความโชคดี ซึ่งเด็กน้อยอาข่าจะนิยมห้อยคอกันเป็นอย่างมากในหมู่บ้านห้วยนากาด ย่ามค่ำคืนกิจกรรมที่ทำให้ครูบ้านนอกประทับใจที่สุดคือการได้ แต่งชุดชนเผ่าอาข่า ที่ได้น้ำใจชาวบ้าน ช่วยเอื้ออำนวยให้ครูบ้านนอกได้ยืมใส่ในการใช้ในงานกระทุ้งไม้ไผ่ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมชาวบ้านที่น้ำไม้ไผ่มากระทุ้งให้ดังตลอดทั้งคืนจนถึงเช้า ซึ่งชาวอาข่าเชื่อว่าจะได้บุญหากกระทุ้งถึงตอนเช้า

                ในช่วงแรกเป็นการเรียนรู้วัฒนธรรมจนถึงกิจกรรมการสอนเด็กนักเรียนโดยแบ่งเป็น ฐานการเรียนรู้ต่างๆให้เด็กได้เรียนรู้ โดยครูบ้านนอกจะแบ่งกลุ่มตามความถนัดและเป็นการวัดความสามารถในการดึงดูดการเรียนการสอนของเด็กๆ ไม่ว่าจะเป็นรายวิชา ภาษาไทย  สิ่งแวดล้อม ภาษาอังกฤษ ศิลปะและคณิตศาสตร์ ซึ่งกิจกรรมเน่ตลอดทั้งวันให้เด็กๆได้สนุกในรายวิชา นอกจากนี้ยังมีการเลี้ยงอาหารน้องๆและไอศครีม ซึ่งเป็นการสร้างความผูกพันที่ลึกซึ่งในการใช้ชีวิต การสอน ผ่านกิจกรรมระหว่างน้องๆนักเรียนและครูบ้านนอกเช่นกัน ผ่านกิจกรรมในห้องเรียนที่ครูบ้านนอกเป็นผู้สอนสู่กระบวนการสับเปลี่ยนที่ให้น้องๆมาสอนครูบ้านนอกกันบ้าง ในรายวิชา จับจั่กจั่น จับปลาและเก็บผักกรูด ที่ครูบ้านนอกจะต้องให้น้องช่วยกันสอน ซึ่งครูบางคนก็เป็นศิษย์เอก และเป็นมือวางอันดับหนึ่งในการจับปลาไปด้วย ทำให้สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กิจกรรม ทุกวันที่ผ่านเป็นความทรงจำที่สนุกสนานและมีคุณค่าประทับใจกับทุกคน 

                ค่ำคืนวันสุดท้ายของค่ายครูบ้านนอก ครูทุกคนต่างเริ่มมีความผูกพันที่ดีกับชุมชน ระหว่างเพื่อนๆครูบ้านนอก ในกิจกรรมสุดท้ายคือการเปิดใจคุยถึงความรู้สึกท่างกลางกองไฟเล็กๆที่มีครูบ้านนอกทุกคนล้อมรอบ เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นและทุกคนได้เปิดเผยความในใจให้ได้รับรู้ ในหลายๆอย่างที่แต่ละคนได้ผ่านมา นับได้ว่ากิจกรรมนี้ได้ฝากอะไรๆ ไว้ให้กับครูหลายคนซึ่งเก็บไว้เป็นส่วนหนึ่งของรสชาติในชีวิตที่อาจลืมได้ยาก สุดท้ายเมื่อวันล่ำลาจากชุมชนต้องมาถึง ทั้งอามะ อาพี อาด๊ะ ต่างเข้ามาล่ำลาและให้ของที่ระลึก ทั้งข้าวดอย ไข่แดง และหลากหลายอย่าง ทำให้เห็นได้ว่าคนในชุมชนประทับใจครูๆที่มาสร้างสาระและความสนุกให้กับบ้านห้วยนากาด นอกจากนี้ หวังว่าความทรงจำดีๆในกิจกรรมครูบ้านนอก 124 จะทำให้ครูทุกคนหวนนึกถึง ห้วยนากาด นึกถึงเพื่อนๆครูที่เคยทำความดี ทำวีรกรรมร่วมกันมา ถึงแม้เป้ต่างทิศจะต้องแยกออกจากกัน แต่ความสัมพันธ์ที่เราชาวครูบ้านนอกได้สร้างไว้จะประทับใจ และฝากไว้ในเป้ยามขากลับ ทุกคนตลอดไป สู้ๆครูบ้านนอก ไว้เจอกันโครงการหน้าน่ะจ๊ะ


  แสดงความคิดเห็น
ข้อความ :  
ชื่อ :  
อีเมลล์ :    URL :
หมายเลข : 
กรุณาใส่หมายเลขที่ให้มาในช่องนี้. 
คำถามพิสูจน์ Spam Bot : พิมพ์คำว่า 'รัก' สิ่
ตอบในช่องนี้. 



ความคิดเห็นที่ 1

สุดๆ

โดย : แอป
เมื่อ วันศุกร์ ที่ 28 พฤษภาคม 2553 เวลา 13:28:33 น. ip 125.27.207.75,
ลบ

ความคิดเห็นที่ 2

ดีดีนะครับผมเด็กห้วยนากาดเด็กดอยที่เรียนอยู่ราฃภัฏเชียงรายครับ
ผมดีใจมากเลยนะครับที่พวกพี่จากโครงกหารครูบ้านนอกเข้ามามอบความสนุกเเนวคิดดีดีเเละสิ่งดีๆมาให้หวังว่าคงมีโอกาสได้ร่วมกิจกรรมเเบบนี้อีกนะครับ


โดย : สุขสันต์ มาเยอะ   email : sandvs@hotmail.com   URL : http://www.khonakha.com
เมื่อ วันอังคาร ที่ 7 กันยายน 2553 เวลา 14:50:15 น. ip 180.183.114.39,
ลบ

ความคิดเห็นที่ 3

หนูมีความฝันที่จะเป็นครูดอย

เหมือนกานค่ะ

และก้อจะเดินตามความฝันของตัวเองหั้ยสำเร็จ

เปงกำลังจัยห้ายหนูด้วยนะคะเพ่ๆ

... ขอเปงกำลังจายหั้ยเพ่ๆทุกคนคะ ...


โดย : นู๋ตั๊ก   email : lalita-259@hotmail.com   URL : http://tuklovejun.hi5.com
เมื่อ วันศุกร์ ที่ 7 พฤษภาคม 2553 เวลา 12:48:11 น. ip 124.157.142.162,
ลบ

ความคิดเห็นที่ 4

อยากเห็นรูปแบ่งกลุ่มย้อมไข่แดง

โดย : ป. อายิ
เมื่อ วันพุธ ที่ 28 เมษายน 2553 เวลา 09:40:44 น. ip 202.28.45.25,
ลบ

ความคิดเห็นที่ 5

หนูก้อเคยไปมาค่ะ บ้านห้วยนากาด
เด็กๆที่นั่นน่ารักทุกคนเรย ตอนที่หนูไปน้องพาไปเที่ยวน้ำตก ไปเก็บแตงกวายักษ์สนุกมากเรยคะ ถ้าพวกพี่ๆไปอีกวังว่าเราคงจาได้เจอกัลสักครั้งนะคะ เพราะหนูก้อคงไปไปมามาระหว่างกรุงเทพกับที่หมู่บ้านนี้แหระคะ


โดย : TONOA   email : siriratoa@hotmail.com
เมื่อ วันอาทิตย์ ที่ 26 ธันวาคม 2553 เวลา 18:35:45 น. ip 125.25.78.114,
ลบ