บ้านกุงจ่อ ณ เชียงใหม่
ณ หมู่บ้านกุงจ่อที่หางไกล  ตั้งอยู่บนภูเขาที่มีความสวยงามและเป็นธรรมชาติมากที่สุดและในตอนเช้าก็จะมีหมอกลงในหมู่บ้านทำให้เราเหมือนอยู่บนท้องฟ้าได้รับอากาศที่สดชื่น
เรื่องเล่าคลุกน้ำตาล ตอน :เมื่อฝันกลายเป็นจริง ณ.เมืองดาวดิน ถิ่นปู่หมื่น
เมื่อตอนเด็กๆเล็กๆยังไม่ค่อยรู้อะไรคนเรามักจะกล้าที่จะฝัน
และคิดว่ามันจะเป็นจริงเมื่อตอนที่เราเป็นผู้ใหญ่
แต่ส่วนมากมันจะดูเป็นไปไม่ได้ก็เมื่อเราเป็นผู้ใหญ่เนี่ยเหละ ทำไมกันน่ะ!!
เรื่องเล่าคลุกน้ำตาล ตอน :: ล่องนาวาไปตามธาราสาละวิน เยือนถิ่นปู่ทา เจอเรื่องบังเอิญ เผชิญหมู่บ้านร้าง ::
มิตรภาพ….ครูบ้านนอกสัญจรลาว ณ ผาอุดม
เรียนรู้….มิตรแท้ ณ ผาอุดม สปป.ลาว

“บทเรียนชีวิตจาก...เด็กดอย” บันทึกการเดินทางครูบ้านนอกรุ่น 140 บ้านห้วยกุ๊ก
ขอขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางในครั้งนี้ เพราะสิ่งที่พวกเราได้รับเป็นสิ่งพิเศษที่มากกว่าคำว่าประสบการณ์...
แบ่งฝัน ปันรัก วันเด็กปี 2554
วันเด็กครั้งที่ 11 ที่มูลนิธิกระจกเงา จังหวัดเชียงราย
ฉันชอบเดินทางกับคน...ความสุขของการเดินทางก็เกิดจากคน ไม่ใช่สถานที่
ครูบ้านนอกรุ่น 129
ขอขอบพระคุณผู้ใหญ่ใจดี ที่สนับสนุน ระดมทุนเพื่อดำเนินการซ่อมแซมอาคารเรียนห้องเรียน โรงเรียนประถมสมบูรณ์บ้านน้ำปุก สปป. ลาว วันที่ 25 - 27 มิถุนายน 53
ครูบ้านนอก 125 ร่วมเดินทางครูอาสาดอยปู่หมื่น
ถึงแม้จะเป็นแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่ความรู้สึกและมิตรภาพดีๆที่มีให้แก่กันก็จะเก็บไว้เป็นความทรงจำตลอดไป 
ครูบ้านนอก 124 รวมครูอาสา สู่บ้านห้วยนากาด ปีใหม่ไข่แดง
หากจะเป็นครูบ้านนอกก็ต้องอดทน ! 
ก้าวแรก.. การเดินทางสู่ความฝัน วันเป็น ครู
การเดินทางก็เหมือนกับการค้นหาตัวเอง ค้นหาในสิ่งที่ตัวเองต้องการ การเดินทางแต่ละครั้งย่อมแตกต่างกันทั้งวิธีการเดินและหนทางที่เราจะเดินไป      
มหัศขรรย์วันแห่งความรัก ณ บ้านผามูบ
ชีวิตนี้ไม่มีใครไม่เคยมีรัก  แล้วคุณจะรู้ว่ารักมันมหัศจรรย์เพียงใด
แบ่งฝัน ปันรัก วันเด็กปี 2553
ขอบคุณ...หัวใจเปี่ยมรักทุกดวงที่ส่งมาพร้อมของขวัญวันเด็กนับพันชิ้น
ลอยกระทง หลงดอย ที่บ้านห้วยลุหลวง
วันแรกและวันสุดท้ายของการสอนหนังสือเด็กดอย วันนี้เป็นวันของการเรียนรู้จริงๆทุกอย่างเป็นเรื่องราวการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันระหว่างเด็กๆและครูบ้านนอกเอง
หัวใจ กับ รอยยิ้ม สัญจร 7 มลาบี
เพราะฉัน "รัก" ที่จะทำแบบนี้...มีไรป่ะ
117 ล่องเรือไปเติมรัก
สายน้ำที่เชี่ยวและสาดกระเซ็นยามกระทบโขดหิน   เรือลำน้อยทำหน้าที่ส่งผู้โดยสารจากเมืองไกลข้ามฟากไปยังจุดหมายสุดท้าย
เสียงจากหัวใจ ครูแดนไกลถึงห้วยน้ำริน (116)
มีคนถามว่า “คิดถึงเด็กกับดอยมั๊ย”  ตอบได้เต็มปากว่า “คิดถึงมากมาย” เวลาหลับตาครั้งใด ภาพรอยยิ้มเสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กๆยังกึกก้องในหัวใจ   มันเหมือนฝัน  
เพราะชีวิต นับหนึ่งได้เสมอ
คนสร้างฝาย ค่ายสร้างคน / ครูอาสา #115
ความสุขบนดอยปู่หมื่น
ความประทับใจในระยะเวลาสั้นๆ ที่ฉันเชื่อเสมอว่ามันจะกลายเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป
อะมอน : ชาวมอแกน ณ เกาะช้าง
น้องมักจะไม่กล้าพูดกับคนแปลกหน้า แต่ น้องๆ เด็กๆ นั้นมีหัวใจที่เปิดกว้างรอต้อนรับพวกเราเข้าไปอยู่ในใจของเขาตลอดเวลา 

Page : [1][2][3][4]