 |
|
| ผมฝันร้ายติดต่อกันมาหลายคืนแล้ว และรู้สึกว่าตัวเองกำลังป่วยไข้ จิตวิญญาณดั่งเดิมได้รับความบอบช้ำอย่างแสนสาหัส กับความอำหิตของหัวใจใครบางคนที่ฝากไว้ ร่องรอยบางอย่างยังเป็นตะกอนนิ่งลึก ผมซึมเศร้าและถูกเหนี่ยวรั้งมายาวนานกับเรื่องราวในอดีต |
|
|
 |
|
| 2 คืน 3 วันกับการใช้ชีวิติอยู่ร่วมกันนอนด้วยกัน หรือไม่ได้นอนเลย กับภารกิจที่ต้องทำร่วมกันนั่นคือ โครงการครูบ้านนอกรุ่นพิเศษ มหกรรมวันเด็ก ปี 51 ของเหล่าอาสาโครงการครูบ้านนอก |
|
|
 |
|
| ใครจะไปคิดว่าตัวเลข 890 จะเปลี่ยนชีวิตผมไปได้ถึงเพียงนี้ ผม คือคนๆหนึ่งที่เกิดและใช้ชีวิตอยู่ ในเมืองหลวง เมืองที่ได้ชื่อว่า สะดวก สบาย และศิวิไลซ์ที่สุดในประเทศไทย กรุงเทพมหานคร |
|
|
 |
|
| ฉันเคยได้ยินมาว่า บนโลกที่มีคนอาศัยอยู่หลายล้านคนใบนี้ สิ่งที่ทำให้เรามาเจอกันคือ พรหมลิขิต ฉันก็เห็นด้วยกับคำกล่าวนั้น แต่สิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้คนกลุ่มหนึ่งมารวมกันเป็นหนึ่งเดียวได้คงจะเป็น หัวใจ ที่เหมือนกัน และพร้อมจะก้าวเดินไปด้วยกัน บนอุดมการณ์อันเดียวกัน |
|
|
 |
|
| การช่วยเหลือและแบ่งปัน....คือจุดเริ่มต้นของการรวมตัวของพวกเราทั้ง 10 ชีวิต อันประกอบด้วย ผม(ถา) ต้อม หมอก นุช นา แหม่ม เล็ก ก็อป เอส และโส เป็นการเดินทางไกลสู่แดนดงป่าครั้งแรกของผม....และอาจจะของอีกหลายๆ คน..........ในรอบสิบกว่าปีหลังจากที่จบออกจากรั้วสถาบันการศึกษา |
|
|
 |